Jûjî

binecih

/bɘnɛˈd͡ʒɘh/

zelfstandig naamwoord
  1. bas / yerli

    de
    Ziel / Destination
    en
    destination / autochthonic
    kmr
    Cihê armanc, akincî, dera ku divê mirov bigihiyê, cihê ku li gor planê mirov yan tiştek dê bigihiyê.

Voorbeelden

  • Em spêdê zû bi rê ketin û êvarê gihişin binecihê.

Herkomst

Ji bin + -e- + cih.

Verwante woorden

Afleidingen

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.

binecih — Koerdisch woordenboek · Jûjî