Jûjî

binecih

/bɘnɛˈd͡ʒɘh/

Substantiv
  1. Ziel / Destination

    en
    destination / autochthonic
    tr
    bas / yerli
    kmr
    Cihê armanc, akincî, dera ku divê mirov bigihiyê, cihê ku li gor planê mirov yan tiştek dê bigihiyê.

Beispiele

  • Em spêdê zû bi rê ketin û êvarê gihişin binecihê.

Herkunft

Ji bin + -e- + cih.

Verwandte Wörter

Ableitungen

Andere Schreibweisen

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.

binecih — kurdisches Wörterbuch · Jûjî