Jûjî

binecih

/bɘnɛˈd͡ʒɘh/

isim
  1. bas / yerli

    de
    Ziel / Destination
    en
    destination / autochthonic
    kmr
    Cihê armanc, akincî, dera ku divê mirov bigihiyê, cihê ku li gor planê mirov yan tiştek dê bigihiyê.

Örnekler

  • Em spêdê zû bi rê ketin û êvarê gihişin binecihê.

Köken

Ji bin + -e- + cih.

İlgili kelimeler

Türemiş kelimeler

Diğer yazımlar

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.