Jûjî

mirin

/mɪˈɾɪn/

1.navdêrmêza
  1. Bidawîhatina jiyanê, qedîna heyatê, dawiya jiyanê, nemana li jiyanê.

    de
    sterben
    en
    death
    nl
    dood
    tr
    vefat, ölüm

Mînak

  • Em bi mirina wê gelek xemgîn bûn.

  • Ew bi zor ji mirinê xilas bû.

Etîmolojî

From Proto-Iranian *márti, from Proto-Indo-Iranian *márti, from Proto-Indo-European *mer-.

2.lêker
  1. (mirov, heywan, riwek): Êdî nejîn, êdî nejiyan, li jiyanê neman, ji jiyanê çûn, jiyan sekinîn, jiyan rawestîn.

    de
    sterben / umkommen / versterben
    en
    die / pass away
    nl
    doodgaan / sterven / overlijden
    tr
    ölmek

Mînak

  • Bapîrê te miriye yan hê jî dijî?

  • Celadet Elî Bedirxan sala 1897 li Stenbolê ji dayik bû û sala 1951 li Şamê mir.

Etîmolojî

hevreha soranî مردن (mirdin), kurdiya başûrî mirdin, lekî mirdin, zazakî merden, merdene, hewramî merday, farisî مردن (berê "murden", niha "morden"), tacikî мурдан (murdan), pehlewî murden, peştûyî مړل (mṛǝ́l), avestayî 𐬨𐬀𐬭 (mer-), sanskrîtî मरति (marati), hindî मरना (mernā), ûrdûyî مرنا (merna), ermeniya kevn մեռանիմ (meṙanim), ermeniya niha մեռնել (meṙnel), hîtîtî 𒈨𒅕𒍣 (me-er-zi /merzi/), lîtwanî mirti, latviyayî mirt, çekî mřít, rusî -мира́ть (-mirátʹ), bulgarî умирам (umíram), latînî morior, îtalî morire, spanî morir, portugalî morrer, fransî mourir, îngilîzî murder (qetil, qetil kirin), al

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mirin — ferhenga kurmancî · Jûjî