çal

/ˈt͡ʃɑːl/

1.bijvoeglijk naamwoord

parçeyek spî ya pûrtî di nav komek pûrtê tarî de (li porê mirovan yan pûrtê heywanan)

Herkomst

Ji tirkî, bi tirkiya kevn [skrîpt hewce ye] (çal, “rengîn”), hevreha tirkiya niha çil. Ev peyv ji mêj ve ji tirkî ketiye kurdî û li derveyî Bakurê Kurdistanê jî tê bikaranîn.

Verwante woorden

Afleidingen

çalî

2.zelfstandig naamwoord

kuil / put
de
Grube / Loch / Vertiefung / Hohlraum
en
pit
tr
çukur / havuz / kuyu / sarpın
kmr
cihê ji derdorên xwe kûrtir, erdek ku hatibe kolan û kûr bûbe

Voorbeelden

Di bin çalê de bi qasî mezinahiya destekî û bejna merivekî qulek hebû.

Herkomst

Ji zimanên îranî, hevreha zazakî çal, soranî چاڵ (çał), farisî چال (çal) û belûçî چات (çat, “bîr”).

Verwante woorden

Herkomst

Verwante woorden

Afleidingen

Voorbeelden

Herkomst

Verwante woorden

Synoniemen

Afleidingen

Andere schrijfwijzen