Jûjî
KurmancîTürkçeEnglishDeutschNederlands
Download

çal

/ˈt͡ʃɑːl/

1.Adjektiv

  1. parçeyek spî ya pûrtî di nav komek pûrtê tarî de (li porê mirovan yan pûrtê heywanan)

Herkunft

Ji tirkî, bi tirkiya kevn [skrîpt hewce ye] (çal, “rengîn”), hevreha tirkiya niha çil. Ev peyv ji mêj ve ji tirkî ketiye kurdî û li derveyî Bakurê Kurdistanê jî tê bikaranîn.

Verwandte Wörter

Ableitungen

2.Substantiv

  1. Grube / Loch / Vertiefung / Hohlraum

    en
    pit
    nl
    kuil / put
    tr
    çukur / havuz / kuyu / sarpın
    kmr
    cihê ji derdorên xwe kûrtir, erdek ku hatibe kolan û kûr bûbe

Beispiele

  • Di bin çalê de bi qasî mezinahiya destekî û bejna merivekî qulek hebû.

Herkunft

Ji zimanên îranî, hevreha zazakî çal, soranî چاڵ (çał), farisî چال (çal) û belûçî چات (çat, “bîr”).

Verwandte Wörter

Andere Schreibweisen

Quelle und Lizenz

Dieser Eintrag stammt aus Wîkîferheng/Wiktionary und steht unter CC BY-SA 4.0. Quelle: Wîkîferheng. Unsere abgeleiteten Daten teilen wir unter derselben Lizenz.