çal

/ˈt͡ʃɑːl/

1.adjective

parçeyek spî ya pûrtî di nav komek pûrtê tarî de (li porê mirovan yan pûrtê heywanan)

Etymology

Ji tirkî, bi tirkiya kevn [skrîpt hewce ye] (çal, “rengîn”), hevreha tirkiya niha çil. Ev peyv ji mêj ve ji tirkî ketiye kurdî û li derveyî Bakurê Kurdistanê jî tê bikaranîn.

Related words

Derived terms

çalî

2.noun

pit
de
Grube / Loch / Vertiefung / Hohlraum
nl
kuil / put
tr
çukur / havuz / kuyu / sarpın
kmr
cihê ji derdorên xwe kûrtir, erdek ku hatibe kolan û kûr bûbe

Examples

Di bin çalê de bi qasî mezinahiya destekî û bejna merivekî qulek hebû.

Etymology

Ji zimanên îranî, hevreha zazakî çal, soranî چاڵ (çał), farisî چال (çal) û belûçî چات (çat, “bîr”).

Related words

Etymology

Related words

Derived terms

Examples

Etymology

Related words

Synonyms

Derived terms

Alternative forms