Jûjî

çol

/t͡ʃoːl/

navdêrmêza
  1. Devera ku mirov lê najîn.

    de
    Einöde / Landschaft / Steppe / Wildnis
    en
    desert, wilderness, prairie, steppe
    nl
    woestijn
    tr
    çöl
  2. otlak / mera

    de
    Weide
    en
    pasture
    nl
    weide / weidegrond
  3. dağ

    de
    Berg
    en
    mountain
    nl
    berg

Mînak

  • (...) ku tiştek bi te bê ez dê dîn bibim, bikevime çolê.

  • Çi xweş bû wan çola, / Ser derav û gola (...)

Etîmolojî

Hevreha soranî چۆڵ (çoł) (vala, xalî), hewramî çoł, farisî چول (çûl: çol), hemû jî ji mêj ve hatine wergirtin ji tirkî çöl yan ji zimanekî din yê tirkîkî: bi azerî û tirkmenistanî çöl, kirgîzî чөл (çöl), oyxurî چۆل (chöl) (çöl), ozbekî choʻl (bixwîne: çöl), teterî чүл (çül), qazaxî шөл (şöl), mongolî цөл (tsöl), başkîrî û bûryatî сүл (sül)... Peyv di zimanên din yên îranî û hindûewropî de peyda nabe lê di hemû zimanên tirkîkî û zimanê mongolî de peyda dibe. Loma ti guman jê nîne ku kurdî ew ji tirkî wergirtiye û ne berovajî. Lê wek ku ji Dîwana Melayê Cizîrî jî diyar dibe, bi sedan salan e ku

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.